موسسه ماه مهر

۳۱ شهريور ۱۳۹۶

موسسه ماه مهر

files_staticPages_sardar[130ee7b1689d92c4c2437352977a3387].jpg

وقتی از نوآوری در دنیای هنر سخن به میان می آید ، بی اختیار به یاد نام های بزرگ می افتیم ، از پابلوپیکاسو و خوان میرو گرفته تا بیل ویولا و مونا حاتوم یا شاید هم لوسین فروید و کریس اوفیلی ! نام های بزرگی که هریک ، با نبوغ خود ، برگی در تاریخ هنر ورق زده اند و دوره ای به نام آن ها شناخته می شود .

دوره های هنری ، دست کم از قرن بیستم تا کنون هر 10سال یکبار به کلی دگرگون شده اند و نوع جدیدی از رویکرد هنری بدل به جریان اصلی هنر شده است، اگر 10 سال پیش عرصه هنر یک سر در اختیار رویکردهای وابسته به هنرهای مفهومی بود، اما امروز بار دیگر شاهد رستاخیز نقاشان هستیم، اکنون نقاشی پیکره نگار ، نَقل محفل هاست و تحسین منتقدان را بر انگیخته است.

امروز نام های بزرگ زیادی را می توان به عنوان نقاشان فیگوراتیو نوظهور شناسایی کرد که هر یک با نگره ای متفاوت ، از شهرت و اعتباری بی حد برخوردار شده اند، با این وجود باید آگاه بود که این شهرت و اعتبار به تنهایی به دست نیامده است، بلکه به واسطه تلاش گروه ها و افرادی حاصل شده است که زمینه ساز بروز این جریان ها در هنر هستند ، تا آنجا که می توان گفت پشت نام هنرمندان نام هایی دیگر هست که تاثیری ورای آثار هنری داشته اند!

شاید دَوازده سال پیش، هنگامی که در سال 2000 میلادی ، «مدرسه طراحی پرینس» با استفاده از اعتبار « پرنس ولز» در بریتانیا آغاز به کار کرد ، آن هم زمانی که دنیای هنر دربست در تصرف هنرمندان هنرهای مفهومی بود، هیچ کس گمان نمی کرد که در کمتر از یک دهه ، هنر نقاشی فیگوراتیو بار دیگر به عنوان یکی از شاخه های اصلی جریان غالب هنر، مطرح شود ! اما مدرسه طراحی پرینس به دنبال احساس نیاز جامعه جهانی هنرهای تجسمی به راه افتاد و برنامه های آموزش آزاد خود را به هنرمندان حرفه ای و علاقه مندان همزمان ارایه کرد و حاصل آن بازگشت هنر نقاشی فیگوراتیو به اوج شد !

جامعه هنرهای تجسمی ایران نیز، به عنوان تابعی از جامعه بزرگتر هنرهای تجسمی جهان ، همواره با برآورد نیازهای خود، نسبت به تغییرات هنری جهان از خود واکنش نشان داده است .

در اوضاع پیچیده تغییرات پی در پی توجه عمومی به جریان های هنری نوظهور ، ایجاد زمینه لازم برای پرورش و معرفی استعدادهای خلاق هنری و بازپروری توان هنرمندان حرفه ای از جمله نیازهایی بوده است که مدت ها نخبگان این جامعه را به خود مشغول کرده است .

در شرایطی که آموزش های رسمی هنری به دلیل استاندارد سازی رایج در نهاد های آکادمیک ، از انعطاف لازم برای هماهنگی با تغییرات سریع دنیای هنر از یک سو ونیازهای علمی و روحی هنرجویان و هنرمندان از سوی دیگر ، برخوردار نبود ، ضرورت برپایی مرکزی برای این بسته های آموزشی به شکل برنامه های آموزشی کوتاه مدت و غیر رسمی ، مساله ای بود که موسسه ماه مهر برای پاسخگویی به آن تاسیس شد !

سنگ بنای ماه مهر ، که نخست با همگرایی سه تن از مدیران نگارخانه های شناخته شده کشور ، الهه جواهری؛ مدیرنگارخانه الهه، آریا اقبال؛ مدیر نگارخانه آریا و مژگان والی پور؛ مدیر نگارخانه والی ، نهاده شد ، به سرعت با گسترش دامنه هیات علمی خود ، و جذب نام هایی مانند نصرت الله مسلمیان ، پرویز تناولی، آیدین آغداشلو و علیرضا سمیع آذر به عنوان هیات مدرسان توانست ، مجموعه ای از برنامه های آموزشی ارایه کند که نیاز های فرا- دانشگاهی دانش آموختگان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه های هنری کشور را در کنار علاقه مندان آزاد و خود آموخته هنر ، به خوبی برآورده کند.

اما تنها آموزش هنرمندان، برای به بار نشستن استعداد های درخشان، کافی نیست ، بلکه باید امکانات کاملی در اختیار آنها قرار گیرد تا با ارایه آثار خود و معرفی آن ها به منتقدان و هنرشناسان رشد مستمری را تجربه کنند و البته ، ماه مهر با در اختیار داشتن یک نگارخانه حرفه ای و ارایه آثار برترین هنرمندان کشور در این نگارخانه، از یک سو زمینه و امکان بازدید هنرجویان و علاقه مندان هنری را از آثار برتر هنری کشور فراهم می کند و از سوی دیگر به سان فانوس دریایی راه پیشرفت هنری را به هنرجویان نشان می دهند .

نگارخانه ماه مهر ، اکنون یکی از نگارخانه های مورد توجه هنرمندان کشور است که هم از بازدید کننده علاقه مند و هنرشناس برخوردار ست و از این منظر نیاز به دیده شدن اثر هنری را به خوبی مرتفع می کند و هم به دلیل پشتیبانی حرفه ای سه نگارخانه دار با سابقه کشور از آن ، در سطح بالای نمایشگاهی کشور قرار دارد .

همه این ها در کنار هم ، یعنی هم نشینی یک نگارخانه حرفه ای با یک مرکز آموزش های آزاد هنری که به ارایه دوره های آموزشی توسط جمعی از نخبگان مطالعات نظری و عملی هنری کشور اختصاص دارد ، موجب شده است تا نه تنها دانش آموختگان هنری و علاقه مندان به فراگیری هنر ، پاسخی برای نیازهای علمی و تکنیکی خود در دوره های آموزشی آن بیابند و هنرمندان حرفه ای کشور به برپایی نمایشگاه های خود در نگارخانه آن راغب باشد ، بلکه این مرکز موفق به برگزاری برخی رویداد های بین المللی هنری مانند میزگرد ها و نمایشگاه هایی از آثار هنرمندان بین المللی نیز باشد!