موسسه ماه مهر

۰۶ ارديبهشت ۱۳۹۸

مکتب تبریز

files_magazinContents_499489Screen_Shot_2019-04-11_at_3.11.47_AM[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].png

مکتب تبریز اول 
در زمان فرمانروایی آخرین ایلخان مغول (نیمه اول قرن هشتم ه ق) شهر تبریز به یک مرکز مهم فرهنگی و هنری بدل شد. رشیدالدین فضل الله در مقام وزیر غازان خان و اولجایتو، محله ای به نام ربع رشیدی را در تبریز بنا کرد و دانشمندان و هنرمندان ایرانی و خارجی را در آنجا گرد آورد. خود او نیز به تالیف کتاب جامع التواریخ همت گماشت و بر مصورسازی نسخه های آن نظارت کرد. در ربع رشیدی نخستین مکتب نقاشی تبریز شکل گرفت. خصوصیات سبک تبریز در عهد ایلخانان را می توان در تصاویر پراکنده نسخه شاهنامه بزرگ مغول (دموت) بازشناخت. با آنکه این سبک با سنت های ایرانی و بین النهرینی پیش از مغول خویشاوندی دارد، تاثیر خاور دور و عمدتاً چین در آن آشکار است. این تاثیر را بیش از همه در چهره ها، جنگ افزارها و جامگان مغولی و چینی می توان دید. علاوه بر این، تصویرگران شاهنامه مذکور تمایلی به نمایش حالات عاطفی، حرکت، حجم و عمق نشان داده اند که حاکی از توجه آنها به جهان محسوس است.