موسسه ماه مهر

۲۶ آبان ۱۳۹۷

تالار قندریز

files_magazinContents_Screen_Shot_2018-10-14_at_11.03.22_AM[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].png

تالار قندریز در ابتدای تاسیس تالار ایران نام داشت و پس از فوت منصور قندریز از موسسان آن در اسفند ماه سال 1344، هموندانش به یاد او تغییر نامش دادند. این تالار در تاریخ هنر معاصر ایران نهاد مهمی به شمار می رود. تالار ایران در چهارم تیر ماه سال 1343 با نمایش آثار نقاشی دوازده عضو موسس آن گشایش یافت و مرتضی ممیز نیز نشانه ای برای تالار طراحی کرد. این نهاد در شرایط پر افت و خیز دهه های چهل و پنجاه به مدت چهارده سال دوام آورد که برای چنین نهادی رکورد به حساب می آید. در این سال ها به جای کلمه «گالری»، واژه فارسی «تالار» رواج داشت. تالار بنیانگذار سنت هایی در حوزه تجسمی بود. در دورانی که رسانه هایی چون گرافیک یا عکاسی مجالی برای ارائه مستقل نداشتند در تالار آثار گرافیک و تصویرسازی و عکاسی از داخل و خارج ایران به نمایش در می آمد. فعالیت مستمر تالار در نقدنویسی و تالیف و ترجمه متون هنر هم آغازگر پدیده تازه ای شد. یکی دیگر از اقدامات تاثیرگذار گردانندگان تالار تهیه تصاویر چاپ شده روی بوم از آثار هنرمندان نامدار جهان بود که با ترتیب تاریخی به نمایش گذاشته می شد و در معرفی هنر جهان به مخاطبان نقش موثری داشت. از موسسان این تالار می توان به مرتضی ممیز، منصور قندریز، سیروس مالک، محمدرضا جودت، قباد شیوا، رویین پاکباز، مسعود عربشاهی، فرشید مثقالی، هادی هزاوه ای و محمد محلاتی اشاره کرد.


Screen Shot 2018-10-14 at 11.00.02 AM.png Screen Shot 2018-10-14 at 11.03.02 AM.png