موسسه ماه مهر

۲۶ آبان ۱۳۹۷

همنشینی رنگ‌ها

files_magazinContents_246828Screen_Shot_2018-10-14_at_10.54.14_AM[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].png

باید به همنشینی رنگ‌ها و در کنار هم قرار گرفتنشان و حروفی که درمیانشان خودنمایی می‌کنند در آثارم اشاره کنم. احساس می‌کنم این‌ها همیشه بیانگر احساس یا مفهومی از ناخودآگاه من است.
منصوره حسینی در سال 1328 لیسانس نقاشی خود را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت کرد. سپس در سال 1338 از آکادمی هنرهای زیبا- رم پایان نامه گرفت. 
بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه به عنوان نقاشی نوگرا فعالیت خود را ادامه می‌دهد و در چند نمایشگاه گروهی نیز شرکت می‌کند و سرانجام در اسفند سال 1333 برای ادامه تحصیل به ایتالیا می‌رود. 
در سال 1325 منصوره از نخستین هنرمندان ایرانی است که در دو سالانه ونیز حضور پیدا می‌کند. در سال 1336 نگارخانه "وانتاجو" در شهر رم نمایشگاهی از 19 پرده نقاشی او را به تماشا می‌گذارد. 
کارهایش در ایران، ایتالیا، یوگسلاوی، چکسلواکی، بینال ونیز و چهارمین سالانه رم به نمایش درآ»ده است. 
سیر صعودی و بالا رونده منصوره حسینی در آثارش عموما با خط‌های کوفی همراه است. خطوطی که از زمانی آغاز می‌شود که ونتوری هنرشناس ایتالیایی منصوره استادش که منصوره فرمان بردارش بود در هنر وی استعدادی خارق العاده کشف کرد. در آثارش 3 بخش فیگوراتیو، گل‌ها و منظرهایش و سومین بخش که انتزاعیست، عموما در قالب خط نقاشی بر روی بوم‌های بزرگتر اجرا می‌شوند. وی را می توان در صدر نقاشان زن نوگرای ایران دانست. موزه هنرهای معاصر سال 1383 نمایشگاهی از این بانوی هنرمند در زمره پیشگامان نوگرای ایران برگزار نمود.