موسسه ماه مهر

۲۹ تير ۱۳۹۷

سنجاق تارا بروچ

files_magazinContents_548458Screen_Shot_2018-06-20_at_12.42.43_PM[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].png

سنجاق تارا بروچ ، هنرمند ناشناس

از جنس پوشش نقره کهربا، میناکاری پلی کروم، شیشه و مروارید، موزه ملی ایرلند، دوبلین

سنجاق‌های حلقه‌ای باز به عنوان سنجاق لباس که معمولا روی شانه یا سینه بسته می‌شد، توسط اقوام سلت مورد استفاده قرار می‌گرفت.

این سنجاق در سال 1850 در سواحل بتی استون یافت شده، که جز اولین سنجاق‌های باز، که بخش باز آن بسته بود.

سنجاق تارا نشان میدهد که در آن زمان سلت‌های ایرلندی از دانش پیشرفته متالوژی بهره‌مند بوده‌اند.

سنجاق‌ها شامل عناصر فلزی، تزئینات طلاو نقره و مس، میناکاری و لعاب پلی کروم با الماس کهربا و مروارید می‌باشد.

هر اینچ از این سنجاق با ترکیب پیچیده‌ای که از آن بعنوان آرایش سلتیک نام برده می‌شود تزئیین شده است که با بررسی دقیق تر خود را به شکل تعداد زیادی از اژدها و هیولاهای وحشی در هم تنیده نشان می دهد.

برگرفته از کتاب 10/000 Years Of Art

ترجمه معصومه کلانتری