موسسه ماه مهر

۳۰ مهر ۱۳۹۶

ژوژمان هنرجویان دوره طراحی عمومی با خانم نرگس حریریان

files_magazinContents_4k[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].jpg
در ادامه دوره های مجسمه سازی و پس از گذراندن ”کارگاه حجم عمومی” دوره ای با عنوان طراحی عمومی در نظر گرفته شده است که خانم حریریان آن را در ماه مهر تدریس می کنند.یکی از اهدافی که در برنامه ریزی این دوره پیش بینی شده است ، آموزش تکنیک هایی به هنرجویان ست که با یادگیری آن تکنیک ها بتوانند ایده های خود را خلاقانه پرورش دهند وبه آن اهمیت دهند و در نتیجه با بها دادن به ایده ها بتوانند آثاری در نوع خود جدید تولید کنند و برای یادگیری اجرای آن تلاش کنند و آن را با هدف ارایه در روز ژوژمان آماده کنند.پس از پایان یکی از این دوره ها در بهمن ماه با هنرجویانی که این دوره را در ماه مهر گذرانده اند ، گفتگویی انجام شد و درباره ارزیابی آنها از روند کلاس، نتیجه و تاثیر دوره از آنها پرسیده شد. تعدادی از آنها به این سوالات پاسخ دادند که در متن زیر می خوانید.

هورا نعیمی که اقتصاد خوانده است پس از ششمین دوره یی که در ماه مهر گذرانده است در پاسخ به این سوال که چه چیز برای او در این کلاس جالب توجه بوده است و این دوره به چه شکل پیش رفت،چنین پاسخ می دهد :
 از نظر من این کلاس جالب توجه بود چون در این دوره قرار بر این شد که با موتیوهای قدیمی ایرانی کار کنیم و انتخاب این موتیو ها آزاد بود یعنی می توانستیم هر موتیو یا نقش برجسته ایرانی را که به آن علاقه مندیم انتخاب کنیم.هر کس آن را با تکنیک هایی دفرمه کرد و از نظر من خیلی بیشتر از آنچه که امروز در کارهایمان قابل مشاهده است، یاد گرفتیم چون در طول پروسه بسیار تغییر کردیم و این بسیار جالب توجه بود.دلیل اصلی این یادگیری هم این است که خانم حریریان هر کس را با توجه به مسیر خودشان خیلی خوب جلو بردند و به همین علت تنوع قابل توجهی بین کارها بود.
برنامه ریزی کلاس به این شکل بود که در ابتدای آن با خمیر مجسمه سازی شروع کردیم ولی وقتی ایده هایمان شکل گرفت هر کسی مواد و متریال خود را انتخاب کرد.نکته متمایز کننده این کلاس برای من این است که انتهای کلاسهایی که تا حالا در ماه مهر گذرانده بودم به ژوژمان ختم نشده بود و تمرکز روی متریال ساده تر و ماکت مانند بود بنابراین به ژوژمانی ختم نمی شد.حتی در کلاسهای قبلی نزدیک به 5 برابر بیشتر هم کار کرده بودیم، اما این بار به این علت که ژوژمان  و روز ارایه یی در برنامه بود، در نتیجه باید کارهایمان از کیفیت خاص و قابل قبولی برخوردار می شد.به همین دلیل تلاش می کردیم با لحاظ کردن هدف ارایه در روز ژوژمان اثری تولید کنیم که از نظر کیفی مناسبتر باشد.یکی از بزرگترین چیزهایی که این کلاس به ما آموخت این بود که چطور یک شی معمولی مثل صندلی را از طریق دفرمه کردن به شکل جدیدی برسیم و حتی اجزای آن را هم از فرم همیشگی خارج کنیم ودر این پروسه به اشکال متنوع جدیدی می رسیدیم.
3k

بسیاری از هنرجویان این دوره ها تجربه یی در ساخت مجسمه نداشته اند و همچنین تحصیلات مرتبط را نداشته اند و فقط در دیگر دوره های آموزشی حجم ماه مهر شرکت کرده اند و به علت های گوناگون به ساخت مجسمه و اثر هنری علاقه مندند از جمله ساراعموهاشم با پیش زمینه تحصیلی در حوزه مهندسی صنایع که ششمین دوره را در ماه مهر گذرانده است ،علت گرایش خود به هنر را علاقه به آفرینش آثار هنری ذکر می کند و می افزاید:

دوره های قبلی که من گذراندم برای شکل گیری پایه یی، لازم بودند اما در این کلاس ما توانستیم ایده هایمان را پیاده و آنها را اجرا کنیم.تمرکز کلاس های قبلی بیشتر روی اشکال هندسی و انتزاعی بود و برای اولین باربود که به این شکل کار کردیم.برای من این دوره بسیار قابل توجه است چون هم برای خودم و هم بقیه همکلاسی هایم مفید بود و می توانم نتیجه این سه ماه را به طور بارز ببینم و رضایت بیشتری دارم.

5k

مونا پورحسینی که در دانشگاه نقشه کشی صنعتی خوانده است و در حال حاضر به ساخت زیورآلات هم مشغول است از تجربه این دوره از کلاسهای طراحی تخصصی می گوید:

من تحصیلاتم را در رشته یی غیرهنری به پایان رساندم اما همیشه به ساخت مجسمه علاقه داشته ام به همین علت دوره های آشنایی مبانی حجم را درترم قبل هم با خانم حریریان گذراندم که در پایان کلاس ژوژمان هم داشتیم.در اصل این ترم ادامه ترم قبل بود و بر اساس تجربه یی که من از ژوژمان دارم به این پی بردم که  ژوژمان افراد را به هم نزدیک می کند و به طرز دور از انتظاری ما در این دوره با هم هماهنگ شدیم و به شکل تیم با هدف مشترک درآمدیم.هر کدام از ما با متریال مختلف کار کردند و این تجربه زیبایی ست که از طریق ژوژمان ما آن را تجربه کردیم.مثلا سارا امیری با خمیر مخصوصی کار کرد و از ویژگی های این خمیر این است که وقتی خشک می شود شبیه به سنگ می شود.


6k

با وجود اینکه تعدادی از هنرجویان رشته تحصیلی مرتبط و تجربه یی در زمینه هنری نداشته اند ،اما نتیجه قابل توجهی در روز ژوژمان مشاهده کرده اند و از این موضوع شگفت زده اند و یکی از دلایل آن را تاثیر کمک ها و مشورت های هم کلاسی های خود می دانند و تاثیر چنین جوی را موثر و آموزنده می بینند. آیدا فلاح پور که مهندسی شهرسازی خوانده است و همیشه دغدغه مجسمه سازی داشته است و به علت نداشتن تجربیات لازم در زمینه هنری،حتی کشیدن یک خط را دور از انتظار خود می دیده است،بعد از گذراندن یک دوره از کلاسهای خانم حریریان، از توانایی پیاده کردن ایده های خود روی کاغذ شگفت زده است و می گوید :

ترم پیش هم با خانم حریریان کلاس داشتم و روند کلاس ایشان آنقدر برای من موثر بود که توانستم ایده هایم را روی کاغذ بیاورم و آنها را جدی تر دنبال کنم.شاید نسبت به بقیه دوستان کارهایم قوی و قابل پرزانته نبود اما پیشرفتم در طول ترم بسیار خوب بود و به نظر من این  کلاس ها  فقط کلاس حجم نیست. تجربه هایی که در مورد آن حرف می زنیم، در بخش های دیگری جز کارهنری قابل تامیم است.در مورد ژوژمان هم معتقدم که به کمک می کند تا به هم نزدیک شویم و تجربیاتمان را در فضای بیرون از موسسه هم در اختیار هم بگذاریم و به هم کمک کنیم. برای مثال هر کسی شیوه متفاوتی را برای تکنیکی که خمیر را براق می کند دارد وبا اشتراک این تکنیک ها،به پیشرفت هم کمک می کنیم و خود من خیلی از شیوه ها را از دیگر هنرجویان یاد گرفتم.از نظرمن کار هر کدام از ما ویژگی هایی پیدا کرده که با آن ویژگی ها قابل شناخت است و این مشخصه ها در کارها بارز است.

7k

آنچه که هنرجویان در ابتدای دوره های قبل با آن مواجه بوده اند ،سردرگمی و نداشتن خط فکری در تولید اثر هنری بود که این سردرگمی در طول همان دوره به ملموس شدن مسیر تغییر شکل داد.در این دوره از کلاسها یاشارخلیقی که دوسال از شروع یادگیری اش در ماه مهر می گذرد در مورد متد آموزشی استادان و تاثیر آنها روی خود می گوید:

چیزی که در کلاسهای خانم اسلام مسلک و خانم حریریان تجربه کردیم در یک مسیر هستند و این کلاسها برای من مثل یک سفر است که در آن  تجربه های مختلف داریم و گاهی چیزهایی را تجربه می کنیم که نمی خواهیم اما آن را به عنوان یک راه جدید می آزماییم و بعد اهمیت آن را درک می کنیم.گویی خودشناسی می کنیم و به  علایقمان بها می دهیم.همه ما این راه را طی کردیم تا به متریال دلخواهمان و شکل اجرایی نهایی رسیدیم اما با این حال هنوز مسیر تجربه کردن ما ادامه دارد.

به عقیده من کار خانم اسلام مسلک و حریریان بسیار سخت است چون کارهای ما را تحلیل می کنند و نقاط قوت و ضعف ما را می گویند و حتی در زمانهایی که خود ما راهی پیدا نمی کنیم ، به ما راه حل می دهند.

2

 لیلی سیاوشی که فلسفه هنرخوانده است درباره چگونگی تجربه اش در خلق ایده برای تولید اثر هنری می گوید:

تعدادی از ما که کلاس های بیشتری با خانم اسلام مسلک داشتیم یاد گرفتیم که کار ما براساس ایده است و با توجه به اهمیت اجرا ،ایده در درجه اول قرار می گیرد چون اجرا را می توان به دست اجراکاران حرفه یی سپرد اما آنچه باید یاد بگیریم این است که ایده هایمان اصالت داشته باشند.ما با فکر و ایده بیگانه نیستیم و یک متد را برای آنها یاد گرفتیم و این کلاسها  توانسته اند ما را در یک راستا  به سمت جلو پیش ببرند.کلاسهای بسیار زیادی هستند که با همین عنوان برگزار می شوند اما چیزی که در اینجا متمایز است این نکته است که یاد می گیریم همیشه خلاقانه فکر کنیم و در مورد ایده هایمان و کار هنریمان حرف بزنیم و از آنها دفاع کنیم.من این نوع مجسمه سازی را شاعرانه می بینم و دوست دارم.من تا به حال دنیای هنر را به صورت عملی  تجربه نکرده ام اما در این بخش می توانم به جرات بگویم که فکر و ایده چیزی نیست که زود اتفاق بیفتد.

برایتان آرزوی موفقیت داریم و سپاس از همه شما برای شرکت در این گفتگو  .


163363photo_2017-02-23_01-09-35.jpg 953239photo_2017-02-23_01-11-18.jpg 44252photo_2017-02-23_01-10-37.jpg photo_2017-02-23_01-10-46.jpg 215251.jpg 9566059.jpg 666318photo_2017-02-23_01-11-39.jpg 4548314.jpg 910475.jpg 2387286.jpg