موسسه ماه مهر

۳۰ شهريور ۱۳۹۶
files_exhibition_site.850.400[854aa2cf9e18e11c84460a6aff5ab462].jpg

پرتره های سنگی.نمایشگاه نقاشی های هوده یار اللهی


پرتره های سنگی.نمایشگاه نقاشی های هوده یار اللهی

files_exhibition_site.400.400[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].jpg
(29 دی تا 5 بهمن ماه ) این صخره هاى رنگارنگ تنها مانده، یا تکیه داده بر شانه هاى یکدیگر، دریچه ى تازه ایست که از روح هوده یاراللهى نقاش ، بر روح نقاشى معاصر ایران گشوده مى شود. نقاشى این سال هاى ما، یا به داورى جهان پیرامونش اکتفا کرده و به اختفاى درون پرداخته، یا از نگاهى بیگانه مانده به خاطر تقلید بیگانگان ، گزارش هاى دست چندم داده است. این است که تماشاى مکالمه ى این صخره هاى صلب و تنومند با ما - که مخاطبینشان هستیم - و با یکدیگر را، دوست دارم و سر راستى هنرمند با خودش را قدر مى دانم . تماشاى کار هنرمندى که دربند ادا درآوردن و زمینه چیدن و دویدن و له له زدن به دنبال - در "پیشاپیش" که نه - قافله ى مد روز احتمالا دوان به سمت و سوى حراج ها نیست ، لذت بخش است ؛ هنرمندى که سرگرم تصویرکردن صخره هایى است - که اگر هم وام مختصرى به نوارهاى موازى رنگارنگ مینیمالیست ها داشته باشد - در واقع تک چهره هاى گوناگون خود او را دارند شکل مى دهند : محکم ، خوشرنگ ، هماهنگ و در اوج و فرودهاى مختلف . نقاشى که مى تواند بى اعتنا به شلوغ بازى هاى رسم روز ، پرواى صخره هاى ساده ى بى بوق و کرناى خودش را داشته باشد و به ترسیم عکسهاى تکى و یا گروهى آنها دل خوش کند، لابد در جاى عمده اى از درستى و اصالت و تشخص قرار گرفته است؛ درجایى که شوق جایزه ها و صید صله ها و تحسین هاى گذرا جاى حرف اصلى را تنگ نمى کند و معنا و جستجویى عمیق تر را فراروى بینندگانش مى گستراند. صخره هاى هوده یاراللهى را دوست دارم . و خلاقیت و هنرمندى و همت وجستجوگرى و خلوص و فردیتش را هم . آیدین آغداشلو