موسسه ماه مهر

۰۱ آذر ۱۳۹۶
files_education_modern[1][00d33eb14336a57f4856a9764b6e81c8].jpg
مفاهیم و رویکردها در معماری جهان
شاخه: تاریخ هنر
استاد: سمیع آذر علیرضا

دستاوردهای معماری مدرن در سال های دهه 1960 میلادی با موج تردید و تجدیدنظرطلبی مواجه بود تا آنجا که  با وجود طرح های خلاقی که در سال های پس ازجنگ دوم جهانی ارایه شدند ؛ وقوع تحولی ساختاری در این عرصه  اجتناب ناپذیر بود. شیوه بین المللی معماری مدرن که فن آوری پیشرفته زمان را با زیبایی شناسی مدرنیستی درهم می‌آمیخت، با افول اقتصادی و بحران سیاسی سرمایه داری جهانی دیگر آوانگارد نبود. در این شرایط ایده‌های جدیدی در پاسخ به شرایط تحول یافته و حساسیت‌های بصری نوین در نخستین دگردیسی های معماری به ظهور رسیدند. این نقطه آغاز معماری معاصر بود که با معرفی شیوه های جدید معماری با تاکید بر نوعی خوشبینی نسبت به آینده، عرصه نوینی را  رقم زد.

ایده آلیسم دهه 1970 ابتدا رو به گذشته بود و با نگاه به تاریخ، فرهنگ و سنت، اشکال تعدیل یافته و گاه رادیکالی از پست مدرنیسم را در پاسخ به علایق نوستالژیک پدیدار ساخت. با نفوذ اندیشه های فلسفی جدید در دهه 1980 نمونه‌های شاخصی از یک معماری رادیکال با الهام از تفکر ساختارشکنی به ظهور رسید. این رویکرد جدید به همان اندازه که طرد انگاره‌های معماری مدرن بود، نقد شیوه پست مدرنیسم نیز محسوب می شد. بنابراین انگیزش فراوانی را برای معماری معاصر پدید آورد تا نشان دهد معماری تنها یک شالوده فضایی نیست، بلکه در خلق معنا با بستر عمومی فرهنگ درگیر شده و همچون یک متن در تعامل مفهومی با پس زمینه خود قابل درک است. اما در دهه‌های آخر سده بیستم تجربیات متفاوتی در تقابل با معماری دیکنستراکشن و اغتشاش و پرگویی آن مطرح شد که علاقمندی بیشتری نسبت به شیوه‌های پیچیده تر طراحی و فن آوری های نوین ساخت از خود نشان می داد. 

"مفاهیم و رویکردها در معماری معاصر" مجموعه مباحثی است در بررسی تحلیلی پارادایم‌های جدید در معماری معاصر که با معرفی الگوواره معماری مدرن، تحولات شکلی و مفهومی منتهی به شیوه‌های بدیع در معماری معاصر را مورد ارزیابی قرار می دهد. در این مسیر علاوه بر رهیافت های معماری مدرن، شاخص ترین چهره های پیشگام و موثر در شکل گیری جریان‌های معماری دهه‌های اخیر با معرفی کارهای مهم و بحث برانگیزشان بررسی و تحلیل می شود. 

این دوره در سه ترم برگزار می شود که شرح درس آن چنین است :

Term I
معماری پست مدرن
Post-Modern Architecture


معماری پست مدرن حاصل تحولی مهم ناشی از رویکردی انتقادی نسبت به معماری مدرن است که از اوایل دهه 1970 در پاسخ به مشکل معنا و مفهوم در بناهای یکنواخت مدرنیستی به ظهور رسید. تلاش های عملی و نظری معماران پست-مدرنیست، به سرعت به طرح ایده هایی جدید مبتنی بر تاریخ گرایی، زمینه گرایی و ریخت شناسی نوین در بناهایی منجر شد که معماری را ضمن پیوند با گذشته، وارد گفتگوی اجتماعی می کردند. نقطه پویش این تحولات با تجربیات بدیع و متنوع برخی اساتید معماری مدرن رقم خورد و به پدیدار شدن شباهت ها، استعاره ها، ترکیب های التقاطی و در مجموع پیچیدگی بیشتر معماری، به ویژه از منظر خارجی آن، منتهی گردید.
در این ترم، ضمن بررسی اندیشه های بنیادین و نظریه معماری پست مدرن، آثار شاخص معماران مهمی چون رابرت ونچوری، آلدو روسی، چارلز مور، مایکل گریوز و جیمز استرلینگ معرفی و تحلیل خواهند شد.    

Term II
معماری ساختار شکن
Deconstructive Architecture

معماری ساختارشکن محصول یک دگراندیشی جامع در مفهوم و شالوده معماری است که از اواسط دهه 1980 پدیدار و منشاء نوآوری هایی شگرف در معماری معاصر گردید؛ یک تجربه فضایی نوین در پاسخ به علایقی تحول یافته که با خلق فرم های پیچیده و تاثیر اکسپرسیونیستی آنها رقم خورد تا نوعی فرمالیسم جدید با ایده های پراکندگی، واسازی و انفجار شکلی در معماری به ظهور رسد. این موج جدید یک ریشه در فلسفه فرانسوی ساختارشکنی و درکی تازه از معنا و ساختار آن داشته و در عین حال از نظریات جدید علمی به ویژه در ریاضیات تاثیر می گیرد. معماری ساختارشکن با طرد ایده های مدرن و پست مدرن، فرآیند طراحی معماری را نیز دگرگون ساخته و حجم هایی چالشی و مجسمه گونه را پیشنهاد کرد.
شاخص ترین معمارانی که آثارشان با دریافت های شالوده فکنی همراه بوده و در این ترم مورد بررسی قرار می گیرند، عبارتند از پیتر آیزنمن، برنارد چومی، فرانک گری، زاها حدید، رم کولهاس و دانیل لیبسکیند.  

شرح درس ترم سوم به زودی اعلام می شود


 10 جلسه به مدت 2 ساعت خواهد بود. 



نام و نام خانوادگی * :
ایمیل *:
تلفن *:
تلفن همراه *:
توضيحات :
کد تصویری* :
کد تصویری را وارد نمائید
در صورت ناخوانا بودن روی تصویر کلیک کنید